Vandaag werd in Sankt-Wendel dé wedstrijd van het seizoen verreden...het wereldkampioenschap. In de Duitse stad was een knap parcours neergelegd met veel variatie. Door de negatieve temperaturen van de afgelopen dagen was de ondergrond hard bevroren en zeer glad.

De organisatie had op donderdag een kapitale fout gemaakt door enkele vrachtwagens grind over het parcours te verspreiden, met als gevolg dat bij de jeugdcategorieën de ene na de andere renner lek reed.

Het WK werd zoals elk jaar veelvuldig beschreven en besproken in de media. Uittreden kampioen Zdenek Stybar en Belgisch kampioen Niels Albert werden als topfavorieten naar voor geschoven. Ook Kevin en Sven Nys werden niet vergeten, al werden zij eerder aanzien als underdogs.

Het beloofde een spannend WK te gaan worden. Kevin stond vol zelfvertrouwen aan de start. Zdenek Stybar was als snelste weg, met in zijn zog een blauwe zee van Belgische renners. Bart Wellens toonde zich het sterkste van de groep en volgde Stybar.

Kevin was iets slechter vertrokken, maar voor de balkjes lag hij al terug op de derde positie. Achteraan ging er een hele groep tegen de grond, dat belette Sven Nys niet om naar voor op te schuiven. Tom Meeusen was samen met Stybar de gangmaker vooraan. Kevin volgde gezwind.

De eerste ronde was zo om, met nog steeds Stybar die het, hoge, tempo bepaalde. Meeusen, Nys, Steve Chaniel, Kevin, Klaas Vantornout en Jonathan Page hadden geen probleem om de uittredende wereldkampioen te volgen. Niels Albert kende een zeer slechte start en was achteraan in het veld beland. Bij het ingaan van de tweede ronde reed de gedoodverfde kampioen nog lek, game over.

Bart Wellens deed er ondertussen alles aan om de aansluiting terug te vinden bij de kopgroep. Stybar, Nys en Meeusen ontwikkelde echter zo'n hoog tempo dat daar niets van in huis kwam. Kevin liet zich een beetje verdringen, maar draaide toch steeds in de vierde/vijfde positie rond.

De koers bleef in de begin fase nog redelijk gesloten, totdat Stybar in de vierde ronde eens goed aan de boom schudde. Even leek hij samen met Nys en Philipp Walsleben weg, maar een uitgedunde groep met Kevin, Vantornout, Walsleben en de Italiaan Marco Aurelio Fontana kwam terug aansluiten.

Stybar was echter nog niet moe en was duidelijk gekomen om te winnen. In de zesde ronde trok de Tsjech, die volgend jaar naar QuickStep gaat, hard door. Enkel Nys kon hem volgen, terwijl bij de achtervolgers -Kevin, Walsleben en Vantornout- de veer brak. Kevin had daar achteraf echter een geldige verklaring voor...een lekke band.

Met zeven ronden op de teller leken de gouden en zilveren medailles al uitgedeeld. Het duo Stybar/Nys bouwde de voorsprong zeer snel uit van zeven seconden tot bijna een minuut. Het was niet dat Kevin en co er niet wouden voor gaan, Stybars tempo lag gewoon te hoog.

Dat Stybars tempo hoog lag werd ook Sven Nys snel duidelijk. Nys beet zijn tanden stuk op het verschroeiende tempo van Zdenek Stybar en moest hem aan het begin van de achtste ronde laten rijden. Zijn achterstand was al vlug tien seconden.

In de achtervolging viel het helemaal stil, waardoor Fontana zich bij het groepje -Kevin, Walsleben en Vantornout- kon voegen. Het duurde echter maar even want al snel lag het tempo te hoog voor de Italiaan.

Toen Nys aan het einde van de achtste ronde nog eens lek reed was Stybars broodje gebakken. De Tsjech kreeg een voorsprong van twintig seconden op zijn bord, onoverbrugbaar.

Met nog drie ronden te gaan was de gouden en zilveren plak uitgedeeld. Voor het laatste eremetaal lag echter nog alles open. Voor Kevin was er weer een lekke band, te danken aan de overdaad van de Duitse organisatie.   

Gelukkig kon Kevin een halve ronde later weer aansluiten bij Walsleben en Vantornout.  Ze konden zich een ronde voor het einde gaan opmaken voor een hevige strijd voor de derde plek, waardoor alles stil viel. Van die stilte maakte Francis Mourey dankbaar gebruik om zijn wagonnetje aan te haken bij de drie 'achtervolgers'.

Terwijl Stybar al over de lijn kwam, was Kevin halfweg de ronde ervandoor. Klaas Vantornout speelde zijn rol als landgenoot mooi en hield de Fransman Mourey professioneel op.

Zdenek Stybar was, mede door zijn training op Mallorca, veel te sterk en mocht opnieuw de regenboogtrui aantrekken. Sven Nys had gereden voor wat hij waard was en pakte verdient zilver. Kevin miste vandaag zijn superdag, maar mag heel tevreden zijn met zijn bronzen plak.

Francis Mourey werd vierde voor Philipp Walsleben en Klaas Vantornout. Marco Aurelio Fontana was heel de wedstrijd vooraan te vinden en werd zevende voor de door pech geteisterde Bart Wellens. Tom Meeusen reed in de finale nog lek en moest daarom Christian Heule nog voor zich dulden. Niels Albert werd pas 24ste.

Kevin kan terugblikken op een mooi wereldkampioenschap, op Stybar stond echter geen maat. Kevin heeft laten zien dat hij er ook op de belangrijke momenten staat en mag terecht tevreden zijn. We hebben het laatste van onze Kevin nog lang niet gezien.

Foto’s in fotoalbum met dank aan Robert Goedgezelschap, Luc Van Der Meiren en Johnny Croes.

Copyright: Patrick Antonissen & Brecht Toelen